من و زی زی

عرضم به حضورتون من دارم میرم از این وبلاگ.البته یه وب دیگه زدم ولی دیگه نمیخوام اینجا چیزی بنویسم.

من دیروز به گوشی زی زی یه اس دادم دیدم گوشیش خاموشه.من که میدونستم احتمالا خط ثابتش رو انداخته به اون اس دادم دیدم دلیور شد(فکرش رو نمیکرد بفهمم اون خطش روشنه.آخه ۲ سال پیش که مامانش فهمیده بود این خط رو ازش گرفته بود.حتما قیافه اش دیدنی بود که من دستش رو خوندم.)

گفتم که میخوام بهت یه حرفایی بزنم.اونم که قاطی کرده بود گفت که زود.هی من سلام و احوالپرسی میکردم اون هی میگفت زود باش و یالا.منم از تاکتیک جنگ تاخیری استفاده کردم تا زمان رو به نفع خودم بخرم.بهش گفتم که من دیگه همه چی رو فراموش کردم و اینا و اونم تا من این حرف رو زدم دیگه جواب نداد.بعد منم عصری یه اس دادم و یه حرفی زدم که خیلی قاطی کرد.(مثل همیشه).شب بود که زنگ زد و گفت حرف حسابت چیه.منم که حوصله نداشتم همش بیراهه میرفتم و سر بالا جواب میدادم.(مثل خودش).یه ساعتی با خط ثابتش حرف میزد و میگفت تو یه روانیه آشغال لجن کثافتی.منم که در این مواقع آرامش خودم رو حفظ میکنم فقط داشتم به خودش و حرفاش و صدای جیغش میخندیدم.میگفت "بابا من دیگه نمیخوامت.برو.دیگه نمیخوام نه زنگ بزنی نه اس بدی نه سر راهم سبز شی"منم گفتم من  ۲ سال به تو اس میدادم.حالا سختمه که یهو این کار رو ترک کنم.اونم هی میگفت نکن و اینا.خلاصه مامانش اینا اومدن و قطع کرد ومنم اس دادم و گفتم فردا بزنگ میخوام حرف آخرم رو بزنم.اونم ساعن ۱۱ زنگید و یه ذره اون گفت و من گفتم.

خلاصه حرفاش این بود که:

۱- ۴۰٪ به  خاطر اخلاقای من و ۶۰٪ به خاطر آینده که به مشکل نخوریم ازم جدا شد.

۲-میگفت من جونم واسه فامیل و دوستام درد میاد.

۳-میگفت اگه دانشگاه بیام و بهم گیر بدی با یه پسر دوست میشم تا عذاب بکشی

۴-میگفت میخوای شماره چند تا دختر خوب بهت بدم؟!!!!!!!!!۱

۵-توصیه اش این بود که با یکی دیگه دوست شم!!!!!

۶-خیلی توهین میکیرد

۷-میگفت کدوم کره خری به تو گفته من خط ثابت انداختم؟

و ..............

خلاصه منم به این نتیجه رسیدم که این یه عشق هیجانی بود که به خاطر تنهایی من و سادگی اون پا گرفت.ولی خیلی مهربون بود وقتی دروغ میگفت.دارم سعی میکنم همه چی رو کلا فراموش کنم و به درس و زندگی و آینده تمرکز کنم.اولای راهم.خیلی سخته.همش حس ناامیدی و ترس از آینده دارم ولی مطمئنم به کمک خدا و دوستان و شاید یه مشاور خوب بتونم همه چی رو فراموش کنم و خودم رو پیدا کنم.

فقط از این رابطه خیلی چیزا فهمیدم که امیدوارم آینده به دردم بخوره.

منتظر همتون تو وب جدیدم هستم

خدانگهدار

دارم میمیرم از بی وفایی زینب.از این همه سنگدل شدنش.امروز میگفت که دیگه دوست ندارم.میگفت دیگه نمیخوامت.میگفت شاید عاشق یکی دیگه شم.میگفت ازت متنفرم.میگفت دیگه نمیخوام ببینمت.میگفت اگه یکی بهتر از تو بیاد باهاش ازدواج میکنم.خیلی چیزا گفت.تا جمعه راضی بود که همه چی موکول شه به آینده ولی امروز اینا رو گفت.
نمیدونم این شعر رو کی گفته ولی بیت به بیتش حال و روز زندگی منه.

نیمه شب آواره و بی حس و حال                                         در سرم سودای جامی بی زبان

پرسه ای  آغاز کردیم در خیال                                              دل به یاد آورد ایام روزگار

از جدایی یک دو سالی می گذ شت                                  یک  دو سال از عمر رفت و برنگشت

دل به یاد آورد اول بار را                                                      خاطرات اولین دیدار را

آن نظر بازی آن اسرار را                                                      آن دو چشم مست آهو بار را

همچو رازی مبهم و سر بسته بود                                       چون من از تکرار او هم خسته بود

آمد و هم آشیان شد با من او                                               همنشین و هم زبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من او                                    ناتوان بود و توان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی                                               این چنین آغاز شد دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر                                    وای از آن عمری که با او شد به سر

مست او بودم ز دنیا بی خبر                                             دم به دم این عشق می شد بیشتر

آمد و در خلوتم دمساز شد                                                    گفتگو ها بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پا بر جاست دل                                         گر گشایی چشم دل زیباست دل

دل ز عشق روی  تو حیران شده                                            در پی عشق تو سر گردان شده

گفت در عشقت وفادارم بدان                                                من تو را بس دوست میدارم بدان

شوق وصلت را به سر دارم بدان                                           چون تویی مخمور حمارم بدان

با تو شادی میشود غم های من                                             با تو زیبا میشود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده                                        دل ز جادوی رخت افزون شده

جز تو هر یادی به دل مدفون شده                                          عالم از زیباییت مجنون  شده

بر لبم لب بگذاشت یعنی خموش                                    طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود                                           بهر کس جز او در این دل جا نبود

دیده جز بر روی او بینا نبود                                                 همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره آفاق بود                                                     در نجابت در نکوهی طاق بود

روزگار, روزگار اما وفا با ما نداشت                                       طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت                                      بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصه هجران بود و بس                                           حسرت و رنج فراوان بود و بس

یار ما را از جدایی غم نبود                                                  در غمش مجنون و عاشق کم نبود

بر سر پیمان خود محکم نبود                                               سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست                                         ساده ام آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست                                           این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوتر عاقبت از بند رست                                               رفت و با دلدار دیگر عهد بست

تا که گویم او که همخون من است                                  خصم جان و تشنه ی خون من است

بخت بد بین وصل او قسمت نشد                                       این گدا مشمول آن رحمت نشد

عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست                                     با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

از غمش با دود و دم همدم شدم                                       باد نوش غصه ی او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم                                   ذره ذره آب گشتم کم شدم

آخر آتش زد دل دیوانه را                                                  سوخت بی پروا پر پروانه را

عشق من از من گذشتی خوش گذر                                  بعد از این حتی تو اسمم را مبر

خاطراتم را تو بیرون کن ز سر                                           دیشب از کف رفت فردا را نگر

آخر این یک بار از من بشنو پند                                          بر من و بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود                                      عشق دیرین گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آید به رود                                             ماهی بیچاره اما مرده بود

بعد از این هم آشیانت هر کس است                                 باش با او یاد تو ما را بس است

بازم نمیدونم از کجا شروع کنم.روحم مرد از بس نوشتم و گریه زاری کردم ولی زینبم برنگشت.نابود شدم.امیدم رو از دست دادم.قبلا امید داشتم که زینبم برمیگرده.فکر میکردم این کارش به خاطر اینه که امسال کنکور داره میخواد فقط ذهنش مشغول درسش باشه.شایدم باز مامانش اذیتش کرده و اونم روحیش رو باخته.

اما الان میبینم نه.زینب راستی راستی دیگه منو نمیخواد.راستی راستی منو واسه همیشه از زندگیش پرت کرد بیرون.راستی راستی دلم رو شکوند.راستی راستی  از من جدا شد.راستی راستی امیدم رو ازم گرفت. راستی راستی  یه عالم حسرت رو به من هدیه داد. راستی راستی  گذاشت که هر شب تا گریه نکنم خوابم نبره.

خدایا چرا گذاشتی با من این کارو بکنه؟چرا اون زینب مهربون تبدیل به این زینب بیرحم و سنگدل شد؟چرا به همین سادگی همه چیزو فراموش کرد؟همه وعده هاش،همه قولهاش،همه حرفاش،همه باورامون،همه دلخوشیمون.همه همه همه.همشون رو از یاد برد.خیلی ساده.شاید راحت تر از نفس کشیدن.

یه بار که از دست مامانش خیلی ناراحت بود گفت محمد من دیگه نمیتونم اینطوری.گفت اگه هفت سال دیگه اومدی من به بابام میگم که فقط تو رو میخوام.به بابام میگم که تو چقدر مردی.اما الان میتونه با من باشه و خودش نمیخواد.من حاضرم تا هر وقت که بگه واسش صبر کنم.حاضرم سالها به پاش بشینم ولی دیگه این رو هم نمیخواد.

شاید دلیلیش خانواده هامونه.من چی کنم که اندازه اونا پولدار نیستیم؟من چی کنم که اونا بالاترن؟من چی کنم که یه دنیا مشکل دارم؟یعنی کسی اگه مثل من بود باید عشقش اونو فراموش کنه؟باید تا آخر عمرش غصه بخوره که چرا عشقش دیگه اونو نخواست؟نمیدونم اگه خوش تیپ بودم  اگه لباسای آنچنانی مارکدار میپوشیدم اگه وضعمون بهتر از این بود شاید با من این کار رو نمیکرد.اما نه.آخه زینب من همیشه میگفت «محمد من فقط خودت رو میخوام.من حاضرم هر جا با تو زندگی کنم ولی فقط با تو باشم.مطمئن باش هیچ مشکلی نمیتونه تو رو از من بگیره.انقدر دوست دارم که حاضرم واسه تو بجنگم.>ولی الان به راحتی میگه برو.

دلیلش واسم واضح نیست.فقط به من گفت دیگه نمیخوام.همین.وقتی این حرفا رو بهم میگفت سر تا پام یخ کرد.حس کردم قلبم میخواد دیگه نزنه.نفسم به شماره افتاده بود.پاهام سست شد.همونجا نشستم زمین.بهت زده بودم.هی من میگفتم زینب آخه چرا واسه چی.ولی اون یا جواب نمیداد یا جواب سر بالا میداد.تا 2،3 روز هیچی حالیم نبود. شوکه شده بودم.نه سر کلاس درس میفهمیدم نه خواب و غذای درست حسابی داشتم نه حواسم به اطرافم و اطرافیانم جمع بود.از اون روز قلبم ضعیف شده.نمیدونم چرا با کوچکترین چیزی قلبم تیر میکشه.یه تیر خفیف که کل بدنم رو یخ میکنه.شل میشم.انگار الان که بیفتم زمین.خیلی سخته.خیلی

به خدا واسم خیلی سخته.اون زینبی که با اون همه سختی رابطمون رو ادامه دادیم حالا برگرده این حرفها رو  خیلی ساده بزنه.نمیدونم اگه یه روز دستش رو تو دست یکی دیگه ببینم چه حالی پیدا میکنم.ولی مطمئنم چشمام خیس میشه.دیگه زنده موندن بی معنی میشه.دیگه آرزوم مرگ میشه.

خیلی دوسش دارم.خیلی عاشقشم.باور کنید زینب رو با هیچی عوض نمیکنم.یه تار موی زینب میارزه به این همه دخترای کثافت.به خدا وقتی چهره معصومش رو میبینم نمیدونید چه میکشم.آرزومه دنیا واسته من فقط تو اون چشای سیاهش غرق شم.اگه میدونست که اون چشمای قشنگش و اون صورت معصومانش با من چی کرده شاید با من این کار رو نمیکرد.به خدا وقتی اولین بار از نزدیک دیدمش از خدا خواستم صاحب این چشما تا آخر عمرم مال من شه.فقط مال خودم.

نفرین به تو دنیا.چی کار کردم که اینطوری عذابم میکنی؟

آخ که چقدر مهربون بود.وقتی از همه جا دل بریده بودم با حرفاش آنچنان امیدی بهم میداد که انگار تازه متولد شدم.همه حرفاش از رو مهربونی بود.نه اهل توهین بود نه بد دهنی نه دروغ.ولی نمیدونم چرا این کار رو با من کرد؟؟

آرزوم بود واسش بهترین باشم.از همه نظر.دوست داشتم بهترین همسر دنیا بشم واسش.دوست داشتم انقدر  براش خوب باشم که با افتخار بگه این محمد منه.دوست داشتم واسش یه مرد کامل باشم.دوست داشتم واسش انقدر خوب باشم که جز پیش من جای دیگه دنبال آرامش نگرده.دوست داشتم یه خونه بسازیم پر از آرامش و عشق.خونه ای که توش نه جنگ و دعوا باشه نه دروغ نه خیانت.فقط آرامش باشه و عشق و مهربونی.دوست داشتم هیچ وقت مانع پیشرفتش نشم.دوست داشتم همیشه از من بالاتر باشه.دوست داشتم هیچ وقت اشکاش رو نبینم.حیف اون چشما نیست که ازش اشک جاری شه؟دوست داشتم فقط اشک شوق از اون چشماش بیاد بیرون.دوست داشتم هر وقت از کسی یا چیزی ناراحت شد فقط به من پناه بیاره.دوست داشتم واسش یه تکیه گاه قوی باشم تا آخر عمرم.دوست داشتم همیشه من زودتر بمیرم تا ....  . ولی افسوس که زینب دیگه منو نمیخواد.

حالا من موندم و یه دنیا خاطره شیرین.از هر چی که فکرش رو بکنید من خاطره های شیرینی با زینب دارم.خیلی سخته هر روز اون چیزا رو ببینی و یاد عشقت واست زنده شه ولی ببینی که دیگه توی  قلبش جا نداری.

باشه خدا جون.زینبم رو ازم گرفتی.همه زندگیم رو ازم گرفتی.همه دلخوشیم رو ازم گرفتی.دیگه جونی ندارم تا ازت شکایت کنم.فقط آرزومه یه کاری کنی که به زینبم خوش بگذره.نذار تو زندگیش ناراحت شه.نذار رنگ غصه رو ببینه.نذار کسی دل زینبم رو بشکونه.آخه خیلی دلش نازکه.زود ناراحت میشه.دوست ندارم کسی اون دل مهربونش رو بشکنه.خدایا نذار زینب من غمگین بشه؟باشه خدا جون؟

خدایا خوشبختش کن.بذار لا اقل اون طعم زندگی رو بچشه.اگه دل به یکی دیگه بست عاشق ترش کن.بذار خیلی خوشبخت شه.اونقدر زیاد که اگه یه روزی من دیدمش ببینم که خوشحاله.

دیگه نمیتونم بیشتر از این بگم.خیلی سخته هم بنویسی هم اشک بریزی هم خاطرات و آرزوهات مثل شیشه جلو چشمات خرد و نابود بشه.

خداحافظ عشقم،خداحافظ همه زندگیم، ،خداحافظ عزیزم،خداحافظ زینبم خداحافظ.....  .

نمیدونم چرا پنج شنبه ها به زینب اس ام اس میدم.تمیدونم چرا گوشیش روشنه.نیم ساعت پیش یه اس دادم ولی الان دلیور شد.چیزی خاصی بهش نگفتم.فقط چند تا چرت و پرت از حال و روز خودم گفتم.چون نیست واسه خانم خیلی مهمه.محمد کدوم خریه؟آدم بودم که ولم نمیکرد.

زینب 2 مهر به من زنگ زد و گفت که دلم خیلی تنگ شده برات.راستش یه ذرم گریه کرد  ۱۹ روز بعدش اونطوری من و واسه همیشه نابود کرد.نمیدونم این بشر چرا اینطوری میکنه؟شاید از من خسته شده.شاید نمیخواد با کسی باشه.خوب حقم داره.هر چی باشه اون خانواده و خونه زندگی آنچنانی داره.هر چی بخواد باباش واسش آماده میکنه.هم پول هست هم راحتی.شاید کس دیگه ای هم بود ترجیح میداد قید همه چیو بزنه و تا آخر عمر پیش بابای پولدارش باشه.معلوم نیست که خونه شوهر این همه پول و راحتی باشه.خنگ نیست که.پیش حتما میگه چرا با کسی باشم؟خونه شوهر مگه چیه که اینجا نیست؟پول خوب،تحصیلات خوب،شغل خوب تو شرکت باباش،راحتی،آرامش،تفریح،مهمونی،فامیل بازی،.....  .خوب حقم داره.من که اگه 100 سالم جون بکنم نمیتونم 1/0 اینارو جمع کنم.

خوش زندگی کن زینب.راحت باش.شب آسوده بخواب.دنیا به کام شماهاست.دل شکستن هنر شماهاست.باشه زینب.اینقدر دوست دارم که نمیتونم نفرینت کنم.فقط آرزو میکنم که به هر چی میخوای برسی.

اما به خاطر یه چی نمیبخشمت.اونم به خاطر اون همه وعده و وعیدایی بود که بهم دادی.به خاطر اون همه مهربونی که بهم کردی.خوب دلم رو بردی.خوب وابستم کردی ولی راحت نابودم کردی.

نامرد نبودی نمیدونم چی شدی؟

(اینم بگه که زینب اصلا به وب من سر نمیزنه.اون موقعم که با من بود به زور 2 بار اومد وبم)

آخه خدا من که نمیتونم بیام همه چی این زندگیم رو واسه همه تعریف کنم.دلخوشیم فقط زینب بود که اونم تنهام گذاشت.

ای محمد بد بخت.حقته

واااااااااااااااااااای خدااااااااااااااا

بکش منو راحتم کن

شوک خیلی سنگینی زینب بهم داد.از اون روز همش دارم توی زندگیم بد بیاری میارم.کلا رابطم با همه به هم ریختم.با مامانم با بابام با خواهرم با داداشم با پدر بزرگم.اصلا حوصله هیچی رو ندارم.نمیدونم چه مرگمه.وقتی خونم میگم برم بیرون آب و هوام عوض شه ولی تا میرم دلم میخواد که برگردم خونه رو تختم تا صبح بخوابم ولی همین سرم رو میذارم رو بالشت کلی فکر و خیال میاد سراغم که نمیذاره بخوابم.

یه سری اتفاقا چند روزه داره میوفته که امروز به اوجش رسید و من کلی از کوره در رفتم.ربطی به ماجرای منو زینب نداره ولی منو بد جور عصبانی کرد.

خدا به دادم برسه.

دیگه همه چی بین من و زینب تموم شد.امروز با 4 تا اس ام اس دیگه منو واسه همیشه از زندگیش گذاشت کنار.دیگه منو نمیخواد.همین

ولی کاش میدونست چقدر دوسش دارم......

خداحافظ عشق من

اومدم بگمکه همه چی آرومبود ولی تا امروز که دستم خورد به شماره زی زی و دیدم گوشیش روشنه.

فقط همینو بگم که باز مامان دیونش داری بازی در میاره.

شایدم نه..................................

امروز خیلی دلم گرفته.نمیدونم چرا.شاید چون عروسی یکی از فامیلامون بود و من آرزو میکردم ای کاش ثانیه ها سریع بگذره و من و زینب به هم برسیم.یادمه زینب میگفت وقتی از عقد کنون پسر خالش اومده شبش کلی گریه کرده که چرا من نمیتونم به این زودیا به تو برسم.

شاید به تنها کسایی که بتونم حسودی کنم همینایین که دارن به هم میرسن.

امروز فهمیدم هیچکس واسه من مثل زینب نمیشه.الان که یاد کاراش و مهربونیاش و چشم پوشی از خطاهام میافتم میفهمم که چقدر این دختر فرشته است.

هنوز چیزی نگذشته دلم گرفته.خدا به دادم برسه تا ۱۰ ماه آینده.

خدایا خودت کمکم کن.مثل همیشه

امروز مامان دیکتاتور زینب گوشیش رو طبق وعده ای که داده بود گرفت.

میخوام امسال حفظ آرامش بیشتری داشته باشم و کمتر نق نق بزنم.اگه بتونم دوام بیارم.

چقدر بده آدم از عشقش به خاطر کج فهمی مامانش دور باشه.

فعلا

اومدم بنویسم و برم.روزه جونمو گرفته نمیتونم زیاد پشت کامپیوتر بشینم.

همه چی خوبه.زینب حالش خوبه.همه چی آرومه.فقط تنها چیزی که زیاد آزارم میده این مهمونی رفتنای زیاد زینبه.خیلی ناراحت میشم هر روز افطار خونه یکی از فامیلاشه ولی به من وقتی اس ام اس میده که مامانش نباشه.میدونم اس ام اس چیز زیاد خوبی نیست ولی رابطه ما همینطوریه دیگه.دیگه زنگم نمیزنه.مگه اینکه خواهش کنم شاید یه ربع بزنگه.

روحم داره ذره ذره نابود میشه

سعی میکنم تا فردا بر طرفش کنم

اعصابم خرد شد از دست این اینترنت لامصب

دیشب که پاچیده بود نشد آپ کنم.الانم که هی قطع و وصل میشه

یه صفحه مطلب نوشتم همین اومدم ثبت رو یزنم باز قطع شد

به قول خواننده در پیت کشورمون:

امشب شب من نیستو

 آپ کردن قسمت من نیستو

اینترنت باحال تقدیر من نیستو

وغیره

من که رفتم.ببخشید اگه خبرتون نکردم.چیزیم ننوشتم که.

از دوستم و آرزو خانم و آقا سجاد و دلنواز ممنونم که سری زدن به من.شرمنده که امشب نمیام

خداحافظ تا من حال این اینترنت رو حسابی جا بیارم

امروز روز آرومی بود.به خاطر استخر دیشب امروز تا ساعت ۱ خواب بودم بعدشم که زینب یه ساعتی اس ام اس دادحرفای خوبی میزد.با اینکه از دست مامانش ناراحت بود ولی روحیش خوب بود

عصریم با دوستم یه چرخی تو شهر زدیم.افطار کردم بعدشم رفتم مسجد قران.بعدشم که اومدم دارم این پست رو با اندکی تاخیر تایپ میکنم

ممنون که به وب کوچیکم سر میزنید

بای بای کم الله

ایشاا... روزه و نمازاتون قبول باشه

اومدم یه چند خط بنویسم و برم

از امروز صبح گوشی زینب خاموش بود.من نگران شدم که شاید باز مامانش گرفته.دیگه داشتم به خودم میپچیدم که دیدم اس ام اس داد و گفت دیشب سر گوشی با مامانش دعواش شده و زینبم گوشیشو خاموش کرده.تازه مامانشم یه حرف بدی به زینب زده.(فحش نبوده ولی اصلا حرف خوبی نبود)

خلاصه از امشبم من دیگه قول دادم که دیگه به خاطر اس ام اس ندادناش زیاد گیر بهش ندم.هر وقت خودش بتونه میده دیگه.مامانش گوشیشو تا آخر ماه رمضون داده ولی همینشم غنیمته.

(اینو بگم که از ۲۲ خرداد که امتحاناش تموم شد گوشیشو داد ولی واسه اول تیر گرفت اما باز گرفت ولی مامانش باز اول ماه رمضون گرفت ولی زینب باز گرفت الانم که اینجوریاست.اگه این مدتم نبودم در خدمت زینب خانم بودم)

نظرتون چیه تند تند بیام آپ کنم ولی کوتاه؟لصفا نظرتون رو بگید.ممنون

سلام به همه

میخوام وبلاگ نویسی رو بعد از تقریبا 2 ماه شروع کنم.

اول ببینم چند تا از دوستام که قبلا با من بودن الان با من همراه میشن

من میام و همه اتفاقاتی که تو این مدت افتاد رو میگم

منتظر حضور طوفانی من باشید

پ.ن1:بعد از غربال گری پیوندای وبم فقط همینایی که هستن طی دو ماه اخیر فعال بودن

سلام به همه دوستای خوبم.امید وارم حال همتون خوب باشه.

راستش این چند وقت اتفاق خاصی نیفتاده ولی هر چی که گذشته موردی میگم:

1-زینب شنبه 8 خرداد زنگ زد.میگفت مامانش رفته دندون پزشکی.یه ساعتی حرف زدیم.بعدش قطع کرد.ده دقیقه دیگه زنگ زد و گفت خواهرش میگه داری با کی حرف میزنی؟صداش پسرونس.زینب گفت ببینم میتونم بپیچونمش یا نه.اما دیگه از اون روز زنگ نزده.فکر نکنم خواهرش زیاد دردسر درست کنه.ولی احتمال هر چی رو آدم باید بده.

2-میگفت که اون روز که رفته بود خونه دوستش درس بخونن گوشیش خونه دوستش جا مونده بود.بعد چند روز دیدم روشنه.چند روز پیش دوباره خاموش بود ولی دیشب دیدم روشنه.من نمیدونم چرا اینطوریه.قبلا میگفت چون گوشی مامانم خرابه گوشی منو برداشته.اما این چند روزی که گوشیش خاموش بوده مامانش چی میکرده؟پس چرا هی خاموش روشن میکرده؟حق دارم مشکوک بشم یا نه؟اگه  بعد از امنحانا گوشیشو مامانش داد حتما این شبهه ها رو در میون میذارم.

(طبق آخرین استعلام گوشی مامانش روشن و کاملا سالمه)

3-این روزا به سختی درس میخونم.هم باید درسای دانشگاه رو پاس کنم هم باید واسه کنکور عمران اماده باشم.یه ذره سخته ولی غیر ممکن نیست.واسم دعا کنید

4-این روزا پر از امید همراه با ترسم.امید به اینکه زینب گوشیشو بگیره و ترس از اینکه مامانش گوشیشو نده.اما امیدم بیشتر از ترسمه.چون زینب میگفت مامانش گوشیشو تابستون دیگه میده.

دیگه من برم درس بخونم.ساعت ۳ امتحان میان ترم ریاضی ۲ دارم.اگه اومدید نظر یادتون نره ها.

فداتون بشم.

خدانگهدار

سلام.خوبید که همه؟منم خوبم.همه چی خوبه.زینب پریروزا زنگ زد یه ساعتی حرفیدیم.الان کلا حالم خوبه فقط نمیدونم چرا امشب یه جوریم.دلم یه جورایی گرفته.میخوام بلند بلند گریه کنم اما نمیتونم.نمیدونم چه مرگمه.از دست خیلیا دلم پره ولی بهشون هیچی نمیگم.دردم که یکی نیست.هزار تا مشکل دارم به خدا.

اصلا بی خیال این حرفا.این شعر زیر منو دیوونه کرده.عاشق این یه آهنگ گوگوشم.با اینکه غمگینه ولی خیلی جذابه.اگه گیرش آوردین حتما گوش بدین.

بی تو چون شبهای دیگر
امشب آرامی ندارم
در سکوت کوچه تو
نیمه شب ره می سپارم
آن زمان این کوچه هر شب
کوچه میعاد ما بود
بر لب ما تا سحرگه
قصه فردای ما بود
این زمان افکنده بر ما
سایه ، دیوار جدایی
ای خدا آخر کجا رفت
روزگار آشنایی
ای کویر سینه من
بوته های آتشت کو
در شب سرد جدایی
شعله های سرکشت کو

واسه این پستم به کسی خبر نمیدم که آپ کردم چون یهو به سرم زد که بنویسم.

خداحافظ

سلام بچه ها.خوبید؟من واقعا شرمنده شما هستم.شما به من سر میزنید ولی من بی وفایی میکنم.عذر میخوام.

این چند وقته انقدر اتفاقات عجیب غریب افتاده که به کلی حواس واسه من نذاشته.

اول اینکه گوشی زینب روشنه ولی دست خودش نیست(البته طبق گفته خودش).تقریبا یه ماهه که روشنه ولی هر وقت اس ام اس میدم جواب نمیده(از ترس اینکه شاید دست مامانش باشه اس ام اس جوک میفرستادم).تقریبا یه هفته پیش بود که با یه خط دیگه به گوشیش زنگ زدم،خودش برداشت ولی تا من گفتم سلام گفت اشتباه گرفتید و از این حرفا.منم که دیدم دست خودشه اس ام اس دادم و گفتم ای نامرد دروغگو.اونم اس داد که من دروغگو نیستم.من گفتم پس چرا گوشیت دستته؟اونم گفت خط مامانم پاچیده گوشی منو روشن کرده.بهش گفتم پس الان دست تو چیکار میکنه.گفتش مامانم رفته حموم و زودی بای بای کرد.منم دیگه گیر ندادم.یه بارم چند روز بعدش اس دادم و یادم نیست چی گفتم ولی تو مایه های دروغگو اینا بود.اونم اس داد و گفت اگه اطمینان نداری میتونی بری(چقدر سنگ دل).منم گفتم خوب تو واسه من شفاف سازی کن تا من مطمئن شم.اونم فقط همین و میگفت منم دیگه کوتاه اومدم و اونم با یه دوستت دارم رفت(چه زود خرش میشم).

این جمعه که رفته بودم نمایشگاه کتاب موقع برگشت اس داد.میگفت اومدم کلاس به خاطر اینکه به تو اس بده گوشیمو به زور از مامانم گرفتم.منم خداییش گوشیم زیاد شارژ نداشت و نشد زیاد اس بدم.وسط جاده هم نمیشد رفت شارژ خرید.خلاصه ما اومدیم و دست تو جیبمون کردیم گوشیو دیدیم خانوم از خونشون زنگ زده.خلاصه یه 10 دقیقه ای سخن گفتیم.زیاد حرف نزدیم چون مامان باباش رفته بودن همون دورو ورا پیاده روی_.

این از زینب.البته من بگم روابط مثل گذشته حسنه میباشد ولی یکسری ابهامات هست که سر فرصت بیان میکنم تا شفاف سازی شه و این شایعاتی که در رسانه ها است همه کذب محض است و بنده همه را تکذیب مینمایم.

حالا شما ها دعا کنید بعد امتحانای نهایی مامان سنگدل دیکتاتورش گوشیشو بده.

قضیه دوم مربوط میشه به دختر خاله.راستش چند وقت بود جفت گوشیاش خاموش بود.تا اینکه دیدم واسم نظر خصوصی گذتشته که به گوشیاش اس ندم.چون قضیه خودش لو رفته و دست مامانشه.

خیلی نگران شدم.تازه فهمیدم دیکتاتوری تو خانواده اینا ارثیه.تازاه تو اون 10 دقیقه که با زینب حرف زدم میگفت از دختر خاله خبر نداره.میخواستم واسه قدر دانی از زحمات دختر خاله و هم اینکه ترم آخر هستش یه کادو واسش بگیرم.خیلی دلم سوخت مامانشون باهاش این کارو کرد.

از همین جا اعلام میکنم که دختر خاله اگه اومدید وب من یه نظر خصوصی بذارید.دوس ندارم شما از دانشگاه برید و من نبینمتون.پس اگه اومدید یه نظری بذارید و بگید.باشه؟

خلاصه این بود اتفاقات این مدت.از همتون تشکر میکنم که به وب من صفا میدید.

قربون قدمتون

خداحافظ تا سلامی دیگر

من این چند وقته اصلا حال و روز خوبی ندارم.خیلی غمگینم.همش زدم به بی خیالی.خیلی چیزا ذهنم رو مشغول کردی ولی بی خیالی بهترین راه حله.

از زینب خبر ندارم.دیگه نمیرم سر کوچشون ببینمش.هم میخوام ببینم منو نبینه دلتنگم میشه و بهم زنگ میزنه یا نه؟هم میخوام ذهنش مشغول نشه تا راحت باشه.

فکر نکنم تو ای ۶ ماه که این وبلاگ رو زدم بیشتر از ۲ بار اومده باشه ببینه.

دیگه حس و حال ندارم.خیلی خسته شدم.خیلی

این پست به دلیل در خواست یه نفر حذف شد

سلام به دوستام.همه چی خوبه؟حالتون چطوره؟با خونه تکونی چی میکنید؟واسه ما که فقط هال و پذیرایی و حیاط مونده.با اتاق فسقلیه خودم.ایشاا... زود کلک اینا رو بکنیم تموم شه بره.مُردم به خدا.در و دیوار و که همش من تمیز میکنم.مامانم که دسش درد میگیره.خواهرمم که هیچی.ایشون تو کار مرتب کردن وسایل هستن.داداشم که نخودیه.پدر گرامی که به دلیل شغل سختشون از کار خونه معافن و همیشه مشغول دیدن فیلم هستن.این منم که همه در و دیوار تمیز میکنم..دستم درد میگیره ولی باید خونه تمیز شه.طبقه پایین که واسه منو بابا بزرگمه تموم شد.دیشب اتاق خواهرم رو تمیز کردیم.وای که چقدر خرت و پرت داشت.مامان و بابام هم رفتن آجیل و شکلات خریدن.آی حال میده ها.عید یه بالشت بندازی جلو تلویزیون هم ماهواره ببینی هم فیلمای صدا و سیمای جمهوری اسلامی.از اون ورم شبا تا ساعت ۳ نت باشی ول بگردی.صفایی داره کلا.صبحم تا ۱۱ بگیری بخوابی.

مامانم دیشب رفت واسه اول عید ۳۷ پرس جوجه برستد سفارش داد.گفت حوصله آشپزی ندارم و اینا.منم که همیشه موضعم سکوته.فقط می مونه حمالیه روز اول عید و مهمونی که آقا محمد حسین گل در خدمت مامانشه.

لباسای عیدمم از قبل گرفتم.فقط کفش مونده که فردا یا پس فردا یا پسون فردا یا پس پسون فردا یا پس پس پسون فردا یا ...... میگیرم.دیر و زود داره.

امروزم مثل این اسکلا رفتم دانشگاه.فقط به خاطر درس شیرین و دلنشین استاتیک.آی چه حالی میده.یه استاده ۱۲۰ ساله که جفت پاش اون وره گوره بیاد درس بده مام هی میخندیم.حالا لهجه هم داشته باشه که چه شود.بچه ها میگن خوب پاس میکنه

اون قضیه ۳ تا پست قبلی رو کلا فراموش کنید.چیز مهمی نیست که بخوام خودمو ناراحت کنم.زینب یه چی گفت و بعد نظرش عوض شد.فقط مونده دل من که تا با خودش حرف نزنم آروم نمیشه.نمیخوام به خاطر هیچ خودمو ناراحت کنم.به قول شماها دخترا از این حرفا زیاد میزنن.اما زینب گفت که دوسم داره و نمیخواد که رابطمون از بین بره.ایشاا... یه روز باهاش میحرفم.فعلا که آواره هستند.یه ذره کارای جزیی خونشون مونده که فکر کنم تا آخر سال تموم شه.اسباب کشی کردن ولی هنوز مستقر نشدن.(این اطلاعات رو خودم تحقیق کردم به دست آوردم.استشهاد محلی کردم)خدا کنه بعد عید باهام تماس بگیره.باید به دختر خاله بگه که بهش بگه.چند شب پیش گفتما ولی جواب نداد.اشکال نداره.شب عیده.همه مشغولن.دختر خاله که کم کاری نکرده و نمیکنه.بهش میگه و اونم به من زنگ میزنه.اگه مامانش از خونه بره بیرون.۹۵ درصد مشکل ما مامانشه.

امروز ۳ بار از سر کوچشون رد شدم به امید اینکه ببینم اومدن یا نه.ولی دیدم خیر.هنوز نیامدن.

از همه دوستانی که تو این مدت با حرفاشون منو راهنمایی کردن تشکر میکنم.یه روز جبران میکنم.

پ.ن۱: همین الان یه اس ام اس به دختر خاله دادم ولی هنوز بی جواب مونده.

پ.ن۲: (این پینوشت حذف شد.)

پ.ن۳: اس ام اسایی که از دیشب تا الان به دختر خاله دادم ولی جواب درست حسابی نگرفتم.

من:
 Salam Dokhtar khale.Khobid ishala?Ba karaye akhare sal che torid?Komak mikhayd bande hastama.:-)
man fek mikonam j nadadaneton yeki az 3 ghozineye zir bashe:
1.Akhare saleo shabe eyd.Mashqule kharido khune tekonio in kara hastid.
2.Zeinab gofte j smsaye mano nadid ta kam kam hame chi faramusham she.
3.Az mano karamo harfam dg khaste shodid.

Lotfan adade ghozineye morede nazar ra b hamin shomare ersal konid.

دوباره من:Shoma j nemidid manam hamash fekro khial mikonam.Akhare salo bayad ba fekro khial tamum konam. :-(

بازم من:Man hamishe bad az khoda o mamanam shoma ro mehrcuntarin shakhs b khodam midunam.Hamishe har kari goftam vasam anjam dadid.Ru badiham cheshm poshidid.Aziatam nakardid.Havamo dashtid.Ehteramamo dashtid.Vali nemidunam chera j nemidid.
To ro khoda begid zeinab chizi gofte ya az man narahatid?
Khahesh mikonam

دختر خاله:برم خونه اس ميدم بهت

من:Mordam az del shore.

بازم من:Kojaeed mg k j nemidid?

دختر خاله:جاييم.دلشوره!

من:Khob j nemidid adam delo zehnesh 1000 ja mire. :-(

دوباره من:Nemikhad j bedid. :-(

دختر خاله:كفتم كه نميتونم!

من:Chio nemitonid?
To ro khoda y jori harf bezanid man befahmam.

همچنان من:Hanuz naresidid khune k b man s bedin?

بازم من:Ghablana ta bi tabi mikardam zodi az negarani daram miavordid.Ama alan engar na engar.

اینم بگم که همه اس ام اسای دختر خاله با فاصله زمانی ۴۵ دقیقه تا ۱ ساعت و خرده ای ارسال میشه.(یعنی خودشون ارسال میکنن.)

ببخشید که حال درست حسابی ندارم.

زینب پریشب با گوشی دختر خاله اس ام اس داد و گفت میگما تو میخوای رابطمون تموم شه؟ منم که بالا بودم داشتم در و دیوار تمیز میکردم ۱ ساعت بعد اس ام اس رو دیدم.منم جواب دادم که نه.اصلا.ما جفتمون واسه این رابطه سختی زیاد کشیدیم.نباید بین ما همه چی تموم شه.من حاضرم به خاطر تو هر سختی رو تحمل کنم ولی با تو باشم.اونم گفت منم همین حس رو دارم.بعد گفت دوست دارم.

دلم آروم تره ولی تا با خودش حرف نزنم خیالم راحت نمیشه.آگه تا آخر سال نزنگه عید خوبی نخواهم نداشت.الانم اصلا حال و روز خوبی ندارم.

واسم دعا کنید

بچه ها سلام.خوب هستید که؟منم نیمه خوبم.

نمیخوام توضیح بدم که چی اتفاق افتاده.چون یاد آوریش داغونم میکنه.فقط همین که زینب دوشنبه زنگ زد و یه سری حرفا زد که بد جور ناامیدم کرد.حرفاش بوی جدایی میداد.منم که حس مردن بهم دست داده بود.هیچ کاری نکردم جز تلاش.یه نامه چند صفحه ای نوشتم و حرفامو توش زدم.دیروز دادم به دختر خاله که بده بهش.عصرش زینب اینا رفته بودن خونه دختر خاله اینا.مثل اینکه نصف نامه رو خونده.یه اس ام اس با گوشی دختر خاله داد و گفت منو به خاطر حرفام ببخش.فراموش کردم حرفامو.منم که هر چی به دختر خاله اس ام اس دادم که چی شد و نامه رو خوند یا نه جواب نمیده.حالم خیلی بهتره اما درونم آشوبه.تا با زینب حرف نزنم دلم آروم نمیشه.

پ.ن 1:امشب حال ندارم.فردا بعد از کلاس میام بهتون میگم که آپ کردم.

سلام به همه.ببخشید که یه مدتی نبودم.به خدا هیچ چیزی واسم اتفاق نمیفته که بیام بنویسم.زندگیم بدون زینب خیلی بی روحه.روز و شبم یکنواخته.همش شده درس،خونه،دانشگاه،رمان،هیئت،سریالای مزخرف فارسی 1،مداحی،ماهواره،گوگوش.همین به خدا.این چند تا چیز تو این مدت پیش اومده.زیاد مهم نیس اما وب پر کن که هست.

1-ترم دوم 17 واحد برداشتم.

2-دفترچه آزاد گرفتم میخوام عمران شرکت کنم.

3-ماشینمون خراب شده روشن نمیشه.

4-تختخوابم رو آوردم توی اتاق 4 متری خودم.(ذوزنقه ای به اضلاع 6/2 و 4/1 متر و ارتفاع 2 متر که قبلا آشپزخونه بوده)حساب کنید با میز کامپیوتر و قفسه کتابا و دراور چقدر جا میمونه؟جا نیست راه برم.

5-ادکلنی که زینب داده بود رو به عنوان کادوی دوستم به خانواده معرفی کردم و با خیال راحت به شیشه اش نگاه میکنم(آخه حیفم میاد ازش استفاده کنم)

6-دختر عموم هی بهم اس ام اس میده اما من بهش کم جواب میدم.

7-دوستم(که توی لینکام هست) فعلا با دختر عموش در عالم love هستن و منو تحویل نمیگیره.

8-چند شب پیش کلی سیب زمینی سرخ کرده با قارچ خوردم.(فکر کنم هر چی کم کرده بودم اومد سر جاش)

9-دیگه کمتر به سایتای سیاسی میرم.

10-توی دانشگاه هیچ دوستی ندارم.

11-جدیدا از این وبلاگا که زن و شوهرا توش مینویسن خیلی خوشم میاد.

12-دختر خاله رو خیلی دوسش دارم.(نه به اندازه زینب)

13-شب جمعه تو هیئت کلی فحش به عمر دادیم.مداحمون یک شعرایی میخوند مخ آدم سوووووووووت میکشید.یاد اون شب میفتم خندم میگیره(آخ که چه حالی داد)

14-پولام رو میخوام جمع کنم یه چیزی واسه خودم بخرم.

15-مامانم میخواد شب اول عید به کل فامیلمون شام بده.

16-پنجشنبه رفتم جلوی خونه زینب و دیدمش.

17-این سوال تو ذهنمه که چرا همیشه از مدرسه دیر میاد؟؟؟؟؟

18-خواهر زینب خیلی نازه.

19-امروز کتاب معادلات دیفرانسیل خریدم.

20-فردا صبح اول وقت قراره تعمیر کار بیاد ماشینمون رو درست کنه.

21-هی دارم با خودم حساب میکنم  adsl بگیرم یا نه؟

22-هوا بهاریه.اصلا نشد اون پلیوری رو که خریدم با شالگردنی رو که مامانم بافته استفاده کنم.

23-حوصله خرید عید رو ندارم.

24-خیلی خیال باف شدم.

25-همه روزا جز دوشنبه دانشگاه دارم.حتی جمعه ساعت 8 صبح تربیت بدنی دارم.

26- از مامان زینب خیلی بدم میاد.چیزی شبیه یه تنفر عمیق.

27-از دوست خوبم zaza  خبری نیست.دلم واسش خیلی شور میزنه.

28- الان حوصله ندارم بیام به همتون بگه که آپ کردم.اما فردا صبح بعد از اینکه کارای ماشین انجام شد میام.

سلام به همه دوستای گلم.حالتون خوبه؟ایشاا... همیشه خوب باشید.

بچه ها امروز تولد منه.واااااااااای که خیلی خوشحالم.20 سالم شد.باورم نمیشه.حس خوبی دارم.حس بزرگ شدن.بگذریم حالا..........

فکر میکنید اولین کادوی تولدم  رو کی به من داد؟اولین نفر کی بهم تبریک گفت؟

یه ذره فکر کنید. یه ذره بیشتر

افرییییییییییییییین.درست حدس زدید.اون شخص کسی نیست جز زی زی جونم،عشقم،نفسم،امیدم،عشق اول و آخرم.حالا بگید جوری کادو رو داد.

شنبه شب دختر خاله جون اس ام اس داد که باهام کار داره.اما من چون گوشیم رو تختم بود و من توی اتاقم داشتم فیلم میدیدم متوجه نشدم.فردا صبحش من اس ام اس دادم گفتم چیکار داشتید؟دختر خاله گفت زودی بیا میخوام کادوت رو بدم.منم که دستم بند بود گفتم الان نمیتونم.اما تا گفت زینب باهامه باز دیدم نمیتونم بیام اما دیگه مامانم رو پیچوندم و به سرعت هر چه تمام تر با ماشین از خونه زدم بیرون.دختر خاله گفت باید یه ذره صبر کنی ما جایی کار داریم(بعدا فهمیدم رفتن داروخونه تا یه دونه از کادوهمو بخرن).منم زدم کنار و منتظر شدم.بعدا اس ام اس داد و گفت بیا فلان کوچه.منم زودی رفتم.دیدم تو ماشین نشستن.منم که تا زینب رو دیدم انگار دنیا رو بهم دادن.تا من از ماشین پیاده شدم و منو دید یه جیغ زد گفت وای محمد چقدر لاغر شدی.(آخه جدایی آدم رو کم اشتها میکنه).منم که کلی ذوق کردم با اعتماد به نفس هر چه تمام تر رفتم جلو.آقا منو میگی میخواستم زمان متوقف شه و همون جا یه عمر با زینب حرف میزدم.اما چه فایده که قطار زمان توقف نداره.(اثرات خوندن زیاد رمان).خلاصه زینب یه پلاستیک تقریبا گنده رو داد گفت اینم کادوی تولدت با کادوی ولنتاین.منم کلی ذوق کردم که بالاخره یکی پیدا شد دلش واسه ما بتپه و به یاد ما باشه.دیگه روم نشد اونجا بازش کنم.راستش من اصلا نمیدونم فلسفه ولنتاین چیه.اما من اصلا دوس ندارم ولنتاین رو.دوس دارم تولد با سالگرد هدیه بدم.زینب گفت پس کادوی من چی شد؟گفتم کادو نگرفتم.زینب گفت میدونم گرفتی اما یادت رفته بیاری.یه ذرم با دختر خاله حرف  زدم .داشتم با زینب حرف میزدم که یهو یه اس ام اس واسه دختر خاله اومد گفت سایه اس.باید زود بریم.زودی خدافظی کردن و گازشو گرفتن رفتن.از اونجا رفتن کافی نت که زینب واسم نظر بذاره.منم سوار ماشین شدمو رفتم کادوهامو باز کردم.دیدم یه ست کامل لوازم اصلاح ژیلت با یه ادکلنه.منم که دیگه رو ابرا بودم.

آره دیگه.اینم از ماجرای کادو گرفتن من.خیلی خوشحالم.خیلی.مرسی زینب جون.به خاطر همه چیز همیشه ازت ممنونم.یه دنیا دوست دارم.همیشه عاشقت هستم و می مونم.

اینم از نظر زینب جونم که واسم گذاشته.

نيمه شب آواره و بي حس و حال در سرم سوداي جامي بي زبان
پرسه اي آغاز کرديم در خيال دل به ياد آورد ايام وصال
از جدايي يک يه سالي ميگذشت اين يه سال از عمر رفت و بر نگشت
دل به ياد آورد اول بار را خاطرات اولين ديدار را
آن نظر بازي آن اسرار را آن دو چشم مست آهو وار را
همچو رازي مبهم و سر بسته بود چون من از تکرار روحم خسته بود
آمد و هم آشيان شد با من او همشين و هم زبان شد با من او
خسته جان بودم که جان شد با من او ناتوان بود و توان شد با من او
دامنش شد خوابگاه خستگي اين چنين آغاز شد دلبستگي.......

سلام عخششششششششششششششششششششششششششششم . خوفففففففففففففففففييي؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
دلم واست يه ريزه شده جوجو . وبلاگت خيليييييييييييي قشنگه خيلي .
خيلي زحمت کشيدي مرسسسيييييييييييييييييييييييييييييييييييي
مطمئنم من اولين کسي ام که تولدت و تبريک ميگم . مگه نه؟؟؟؟؟
خدا کنه از کادوت خوشت بياد البته بد سليقه نيستما اگه بد سليقه بودم که الان با تو دوست نبودم جوجو.
محمد من اصلا دوست ندارم که تو فکر کني من به يادت نيستم چون من هميشه به يادتم صبحا تا واست صدقه ندم بيرون نميرم شبا هم تا يه تسبيح واست صلوات نفرستم نمي خوابم پس ببين من چقدر دوست دارم !!!!!!!
هيچوقتم فاميلامو به تو ترجيح نميدم اگه ترجيح ميدادم الان با تو نبودم که..........
اما من عاشق توام هيچوقتم فراموشت نمي کنم حتي يه لحظه. خيلي سخت بود واست نظر بذارم اما يه محمد خان که بيشتر ندارم. خيلي دوست دارم ،

به اميد روزي که خودم واست تولد بگيرم.

بیا فرار کنیم .

این جمله ای بود که دخترک و پسرک بعد از مخالفت های خانواده هایشان برای ازدواج به هم گفتند.

دخترک فقط 17 سال داشت و پسرک چند سالی بزرگتر بود.

هر دو خانواده وضع مالی خوبی داشتند . پدر دختر روشنفکر واهل تجارت و پدر پسر مذهبی و  اهل سیاست.

با وجود مخالفت های خانواده تصمیم گرفتندعاشق بمانند.

-         کامران بیا با هم از این شهر بریم . بریم یه جایی که دست کسی بهمون نرسه . میریم یه جای دور . با هم زندگی میکنیم. در کنار هم..

-         ما کسی رو نداریم که حمایتمون کنه شقایق حتی اونفدر پول هم نداریم که بتونیم از اینجا بریم.

-         باید یه پولی جور کنیم. خوب ماشینت رو بفروش .

-         ماشین که به اسم من نیست شقایق مال پدرمه.

چند روزی گذشت. با هم رفته بودند به مهمونی یکی از فامیل های پدر دختر

-         وای کامران ببین این پیرزنه دختر عموی بابامه. میگن همیشه تو کیفش چند میلیون چک پول و کلی جواهرات داره .

-         یه پیرزن این همه پول رو میخواد چیکار کنه ؟! این که یه پاش لب گوره !

-         آره والا منم همین رو میگم کامی !

-         میگم اگه اینقدر که تو میگی توی کیفش پول داره چطوره کیفش رو بزنیم.

-         دیوونه شدی کامی آخه چطوری . اون منو میشناسه . گفتم که دختر عموی پدرمه.

-         تو به این کارا کاری نداشته باش . آدرسش رو در بیار.

روز بعد .

صدای زنگ در

-         کیه ؟

-         سلام . منم شقایق..

رفتن توی خونه . پیرزن متعجب بود که چطور دختری از فامیل به اون سری زده اون هم بعد سالها.

دور هم نشسته بودند. بعد از مدتی به پیرزن گفت که ما به پول احتیاج داریم.

میدونیم توی کیفت همیشه کلی پول و جواهرات همراه داشتی پس حتما توی خونه خیلی بیشتر هم داری.

پیرزن شوکه شده بود . انگار از شانس بد اونها اینباز پیرزن پول هاش رو توی خونه نگه نداشته بود . شایدم حرفهایی که در مورد کیف پیرزن میزدند شایعه یی بیش نبود.

درگیر شدند . پیرزن شروع به کمک خواستن کرد. فریاد کشید . اما فریادش دیری نپایید که به سکوت تبدیل شد. پسر چاقویی در قلب پیرزن فرو کرده بود .

-         چیکار کردی کامران کشتیش لعنتی!

-         مگه نمیبینی داشت همه همسایه ها رو خبر میکرد. چاره ای نداشتم . تازه من که نمیخواستم بکشمش.

-         ببین نفس میکشه ؟ شاید زنده باشه.

-         نه انگار مرده

-         مواظب باش لباست خونی نشه . زود باش بیا بریم.

-         بریم تا کسی ما رو ندیده.

سوار ماشین پسر شدند و رفتند. کسی اونها رو ندیده بود انگار شاهدی نبود.

-         نگه دار من برم خونه.

نگه داشت . دخترک به سمت خونه رفت پسرک هم دور شد.

ناگهان چیزی یادش اومد . کیفم . کیفم کجاست

دخترک کیفش رو جا گذاشته بود پیش پیرزنی که دیگه نفس نمیکشید.

به خونه رفت . تلفن رو برداشت

-         کامران من کیفم رو جا گذاشتم. دیگه حتما همه فهمیدن. حتما پسر پیرزنه اومده خونه و تا حالا پلیس رو خبر کرده. میخوام به بابام بگم.

-         اگه بگی منو اعدام میکنن شقایق باز اگه کار تو بود اعدامت نمیکردن آخه زیر 18 سالی !

-         یعنی میگی چیکار کنم ؟ بگم کار منه ؟ باشه کامران باشه میگم کار من بود. باشه

-         اره شقایق تازه اون پیرزن لعنتی هم فامیل پدرته . پدرت میتونه رضایت بگیره

بخاطر عشقی که به پسر داشت  قتل رو به گردن گرفت. اما خانواده پیرزن رضایت ندادند. دادگاه حکم به قصاص داد.

دخترک ترسیده بود . دنیا براش سیاه شده بود . پسرک انگار براش مهم نبود که چه اتفاقی داره میوفته .دیگه حتی تو چشمای دخترک هم نگاه نمیکرد.

دخترک اعترافش رو پس گرفت .

اما انگار کسی نمی شنید.

پدر پسر با قاضی آشنایی داشت . قاضی هم صدای دخترک را نمیشنید.

پسر به لطف پدر فقط به چند سال حبس محکوم شد و دخترک به لطف قاضی به پای چوبه دار رفت.

و شقایق پرپر شد اما کسی فریادهایش را نشنید.